به اميدی که تافردانوراميدی پيداشه!
واسه منی که دلتنگم
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:43 توسط علی
|
ای زردروی عاشق؟!
روسربنه به بالین
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:45 توسط علی
|
شاملو
ساده است نوازش سگي ولگرد
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 12:55 توسط علی
|
گوش کن !
گوش کن
جاده صدا می زند ازدورقدم های ترا
چشم تو زینت تاریکی نیست.
پلک هارابتکان
کفش به پاکن
وبیا
وبیاتاجایی
که پرماه به انگشت توهشداردهد
وزمان روی کلوخی بنشیند باتو
ومزامیر شب اندام ترا
مثل یک قطعه آواز به خودجذب کنند
پارسایی است درآنجا که تراخواهد گفت:
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که ازحادثه عشق تراست.
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 7:22 توسط علی
|
آیینه ای !
جان جهان دوش کجا بوده ای
نی غلط است دردل مابوده ای
آه که من دوش چه سان بوده ام
آه که تو دوش کرا بوده ای
رشک برم کاش قبا بودمی
چون که درآغوش قبا بوده ای
زهره ندارم که بگویم ترا
بی من بیچاره کجابوده ای
آیینه ای
رنگ توعکس کسیست
توزهمه رنگ جدا بوده ای
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 0:46 توسط علی
|
بیاازاینجاببرم!
۴۷
ازاونور شبهای خیس
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 8:39 توسط علی
|
کاش...
۴۶
کاش اون لحظه که یکی ازت میپرسه حالت چطوره؟
و تو جواب میدی خوبم!
کسی باشه که محکم بغلت کنه وآروم توگوشت بگه:
میدونم خوب نیستی
میدونم
میدونم
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 1:15 توسط علی
|
قلبم را...
درفکربودم تابرایت چه بفرستم
گل گفت: مرابفرست تاسنبل زیبایی او باشم
گفتم نه!
چون اوازهزاران گل مانند توزیباتر است
خارگفت:
مرابفرست تاخاری باشم برچشمان دشمنان او
گفتم نه!
چون اوآنقدرمهربان است که دشمنی ندارد
قلبم گفت: مرابفرست تابرایش بگویم دوستت دارم
وسرانجام بایک دنیاشوق واشتیاق
قلبم رابایک دنیا عشق
برایت فرستادم
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 21:59 توسط علی
|
تاپایان پایانها مانده ست...
۴۵
از غم عشق چه می باید کرد؟!
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 7:37 توسط علی
|
پس وفا ازوفابیاموزم!
دروصالت چرا بیاموزم
درفراقت چرابیاموزم
یا توبامن دردمن بیامیزی
یامن ازتودوابیاموزم
می گریزی زمن که نادانم
یابیامیز یا بیاموزم
چون خداهست با تودرشب وروز
بعدازاین ازخدابیاموزم
خاک پای تورا بدست آرم
تاازاوکیمیا بیاموزم
آفتاب تراشوم ذره
معنی وضحا بیاموزم
کهربای توراشوم کاهی
جذبه کهربا بیاموزم
همچو ماهی زره زخود سازم
تابه بحرآشنا بیاموزم
همچو دل خون خورم که تاچون دل
سیربی دست وپا بیاموزم
دروفانیست کس تمام استاد
پس وفا ازوفابیاموزم
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 0:20 توسط علی
|
شاملو
۴۴
همچون پرنده که باشکوه به پروازدرمی آید
بال می گشاید
پروازکنان می پرد
می چرخد
وآرام درهوا می لغزد
آدمی را نیزهوای پرواز درسراست
تادور شود
راهش رابیابد
ودرآرامش به جستجو بپردازد
همچون پرنده که برزمین می نشیند
بال جمع می کند
دانه برمی چیند
به تور صیادودام خطر می افتد
آدمی نیز بازمیگردد
آماده
تاخودرابه زندگی وتقدیر خویش بسپارد...
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 7:44 توسط علی
|
دارم ازتو می نویسم ...
۴۳
من تمام قصه هام قصه توست
اگه غمگینه
اگه غمگینه اون از غصه توست
یه دفعه مثل یه آهو
توی صحراها رمیدی
بس که چشم توقشنگ بود
گله گرگ وندیدی
دل نبود توی دلم
توروگرگها نبینن
اونابادندون تیزبه کمینت نشینن
الهی من فدای تو
چیکارکنم برای تو
اگه تواین بیابونها
خاری بره به پای تو
یه دفعه مثل یک پرنده
قفس عشق وشکستی
پرزدی توآسمونها
رفتی اون دورها نشستی
دل نبود توی دلم
گم نشی تو کوچه باغها
غروبها که تاریکه
نریزن سرت کلاغها
نخوره سنگی به بالت
پرت نشه فکروخیالت
من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون ازغصه توست
یه دفعه مثل یه گل
رفتی تودست خزون
سیل بارون وتگرگ
میامدازآسمون
بردمت توگلخونه
که نریزه روسرت
که یه وقت خیس نشه
یخ نکنه بال وپرت
نشکنی زیرتگرگ
نریزه ازتویه برگ
یه دفعه مثل یه شمع
داشتی خاموش میشدی
اگه پروانه نبود
تو فراموش می شدی
آره پروانه شدم
که پرام سوخته شه
که آتیش دل تو
به دلم دوخته شه
که بسوزه پروبالم
که راحت بشه خیالم
دارم ازتو می نویسم
تو که غم داره نگات
اگه دوست داشتی بگو
تابازم بگم برات
اینقده می گم تا خسته شم
با عشق تو شکسته شم
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 8:1 توسط علی
|
چهره بنمادلبراتاجان برافشانم چوشمع
۴۲
چهره بنمادلبراتاجان برافشانم چوشمع
همچوصبحم یک نفس باقیست تادیدارتو
کوه صبرم نرم شدچون موم دردست غمت
تادرآب وآتش عشقت گدازانم چوشمع
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 10:55 توسط علی
|
اشعار ...
41
افسرده ازیارجداییست – دل من
+ نوشته شده در جمعه یازدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 12:1 توسط علی
|
به هیچکی نگفتم...
40
نبودی به جات من
نشستم باابرا
توبارون
نشستم تودالون تاری� وسرد زمستون
نبودی ولی من باعطرت پریدم
بایادت شکفتم
پرازغصه بودم
پرازگریه بودم
به هیچکی نگفتم
به هیچکی نگفتم شبم بی ستاره ست
به هیچکی نگفتم
دلم پاره پاره ست
غرورم نمیذاشت
سرم خم شه جایی
به هیچکی نگفتم عذاب جدایی
+ نوشته شده در پنجشنبه دهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:6 توسط علی
|
به امروز تو محتاجم به حالی که تومیدونی...
۳۹
مثه خوشبختی عاشق
+ نوشته شده در چهارشنبه نهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:15 توسط علی
|
شاملو
۳۸
در انارعطرآگین آسمانی متبلور هست
هردانه ستاره ای
هرپرده غروب
آسمانی خشک وگرفتار درچنگ سالیان
انار پستانی راماندکه زمانش پوست واری کرده است
تانوکش به ستاره ای مبدل شودکه باغستانهاراروشنی بخشد
کندوییست خردکه شانش ازارغوان است
چون بترکد!
خنده هزاران لب رارهاخواهدکرد
انارگنج جن سالخورده چمن زاران سرسبزاست که درجنگلی پرت افتاده با پری زادی ازآن نگهبانی می کند
انارگنجی است که برگهای سرسبزدرخت نگهبانی می کندش
درخت زیتون شورکاروتواناییست
سیب میوه شهوت است میوه ابوالحول گناه
چکاله قرنهاست که تماس باشیطان را حفظ می کند
نارنج ازاندوه پلیدگلها سخنی می گوید
طلاوآتشیست که درپاکی سپیدخویش جانشین یکدیگر می شوند
تاک پرستش شهوات است که به تابستان منجمد می شود
وکلیسایش تامید می دهد تاازآن شراب مقدس بسازند
شاه بلوطها آرامش خانواده اند
به چیزهای گذشته می مانند هیمه های پیرند که ترک برمیدارند وزایرانی رامانند که راه گم کرده باشند
بلوط شعراست
صفای زمانهای ازکاررفته
وبه
پریده رنگ طلایی
آرامش سازگاریست
اناراماخون است –خون قدسی ملکوت
خون زمین است
مجروح از سوزن سیلابها
خون تندبادهاست که ازقله سختی که درآن چنگ درافکنده اند
خون اقیانوس برآسوده وخون دریاچه خفته
ماقبل تاریخ خونی که دررگ ماجاریست درآنست
انگاره خون است
محبوس درحبابی سخت وترش
که به شکلی مبهم طرح دلی رادارد وهیبت جمجمه انسانی راماند
انارشکسته تویکی شعله ای دردل شاخ وبرگ
خواهر جسمانی ونوسی
وخنده باغچه درباد
پروانگان به گردتوجمع می آیند
چراکه آفتابت می پندارندوازهراس آنکه بسوزند
کرمکان حقیر ازتودوری می گزینند
تونورحیاطی ومادگی میان میوه ها
ستاره ای روشن که برق می زند درکنارجویبار عاششق
چقدربی شباهتم به تو من ای شهوت شراره افکن درچمن
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:35 توسط علی
|
دیدی که مراهیچ کسی یاد نکرد!
۳۷
اندردل بی وفاغم وماتم باد
آنراکه وفانیست زعالم کم باد
دیدی که مراهیچ کسی یاد نکرد
جزغم که هزارآفرین برغم باد
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 11:12 توسط علی
|
دیوانه دل است!
۳۶
درعشق توام نصیحت وپندچه سود
زهرآب چشیده ام مرا قندچه سود
گویند مرا بند برپاش نهید
دیوانه دل است پام بربند چه سود!!
+ نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:45 توسط علی
|
...
۳۵
ماراغم روی آشنایی کشته ست
این حال که داند؟!
که غریبان دانند...
+ نوشته شده در شنبه پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:17 توسط علی
|
برای چندمین بار...
تا حالا فکرشو کردي
+ نوشته شده در شنبه پنجم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:16 توسط علی
|
گرنباشی درمیان!!!
۳۲
باتوآسان میشدازدست سیاییهاگریخت
روبه سوی ظلمت شبهای بی فرداگریخت
بی توای آزادی ای والاکلام
گرنباشی درمیان باید که از دنیاگریخت
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:33 توسط علی
|
اگر...
اگرازدست دادن عشقی بادلیل باشد...
ماتسلیم می شویم...
امااگرعشقی رابدون دلیل ازدست بدهیم...
هرگزخودرانخواهیم بخشود...
+ نوشته شده در سه شنبه یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:48 توسط علی
|
زمین باران راصدامیزند.من ترا
کنارتوتنهاترشده ام-ازتوتااوج تو-زندگی من گسترده است.
ازمن تامن توگسترده ای.
باتوبرخوردم به راز پرستش پیوستم
ازتوبراه افتادم به جلوه رنج رسیدم.
وبااین همه ای شفاف!
وبا این همه ای شگرف!
مرراهی ازتوبدرنیست.
زمین باران راصدامیزند.من ترا
پیکرت رازنجیره دستانم میسازم-تازمان رازندانی کنم.
باد میدود وخاکسترتلاشم رامیبرد
لحظه من پرمی شود!...
+ نوشته شده در سه شنبه یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 10:56 توسط علی
|
من كيم ؟